امشب سکانس مربوط به عروسی در خانه اتابکی را تصویر برداری می کردیم.تقریبا تمام هنرپیشه ها که بیش از چهل نفرمی شدند حضور داشتند و حدود صد نفر هم هنرور برای حضوردر مراسم دعوت شده بودند.قرار بود تا ساعت ده کارمان تمام شودو من برای حضور در برنامه مصاحبه تلوزیونی شبکه سه به سازمان بروم اما کار تمام نشد و ساعتی را از جمع همکاران جدا شدم و آنها هم در مراسم پای تلوزیون نشستند.جمعی که مرکب از طبقات اجتماعی مختلف بود و می توانست واکنش آنها به عنوان نمونه کوچکی از مردم برای ارزیابی این مصاحبه به کارم بیاید.

اصل حضور در جلسه مصاحبه با توجه به فضای ملتهب سیاسی جامعه ریسک بود.مسئولین برنامه قول داده بودند بخش هایی از فقر و فحشا و کدام استقلال کدام پیروزی را نمایش دهند اما گویا مجوز نمایش نگرفته بود و جلسه فقط به گفتگو خلاصه شد.

یامین پور چنان چهره مظلوم و معصومی دارد که دلم نمی آمد با زبان طنز بیشتر از این سر به سرش بگذارم و از طرف دیگر شب اول دهه فجر بود و نمی شد سیاه حرف زد اما به هر حال سعی کردم توکل بر خدا کنم و از آنچه سالها نوشته ام دفاع کنم گرچه می دانم به مذاق روسا خوش نیامد...

وقتی برسر صحنه فیلم برداری برگشتم هنرورها فیلم که عموما از طبقه پایی جامعه هستند ودر کنار سایر افرادی که از طبقات دیگر جامعه هستند یک واکنش نشان می دادند .صدها پیامک و کامنت و ایمیل نشان از این دارد که خدا کمکم کرده و به بیراهه نرفتم...

نمی دانم مسئولین برنامه از دعوت خودشان پشیمان شدند یا نه اما من دیشب کارگردان فقر و فحشا بودم نه اخراجی ها!